W każdym człowieku myśl i mowa mają początek w umyśle. Większość ćwiczeń w tym kursie gramatycznym jest do wykonania jedynie w myśli, na zachętę do nawyków umysłu.
Ćwiczenie 4. Postęp w języku jest o wiele łatwiejszy, jak się nauczyć wglądu i świadomie nadawać swemu intelektowi kierunek. Możemy zacząć od ogólnej świadomości umysłu.
A. Pomyślmy, jak długo byśmy mogli trwać bez myślenia. Zdarza się słyszeć, czy nawet powiedzieć, że ktoś nie myśli. To jednak tylko mówienie, coś, czego się nie da brać dosłownie. Tak naprawdę, żywy człowiek nie jest w stanie zatrzymać swego umysłu.
B. Możemy skupić wzrok na jednym przedmiocie — filiżance, ołówku, owocu? Spróbujmy myśleć tylko o tym obiekcie i niczym innym. Teoretyczna truskawka i zegarek pokażą czy się nam udaje.
C. Zamknijmy oczy i spróbujmy nie myśleć absolutnie nic. Zegarek nam powie, czy rzeczywiście dajemy radę.
D. Zastanawiamy się czy w naszej myśli jest język, jaki (angielski, niemiecki, francuski, czy inny), oraz jak myślimy. Czy myślimy całymi słowami? Czy nasze myśli mogłyby być jedynie obrazkowe?
E. Wracamy do ■ĆWICZEŃ 1–3 i próbujemy „zobaczyć” oraz „wymówić” odpowiedzi jedynie w myślach. Jeśli chcemy, wypowiadamy je szeptem lub na głos potem, albo i też zapisujemy na wolnej kartce papieru, w miarę jak mówimy.
Z początku możemy odczuwać że to realny wysiłek się „zdyscyplinować” i kierować swym myśleniem świadomie. Musimy spróbować. „Mówienie” i „pisanie” w myślach, zanim się powie czy zapisze, to więcej niż jedynie szansa by wzmocnić swe językowe nawyki.
Język wewnętrzny
Ciche czytanie jest szybsze niż na głos. Ułatwia je właśnie język wewnętrzny. Nie jest on całymi słowami, czy nawet dźwiękami mowy. Używa jedynie śladowych cech języka mówionego czy pisanego.
Język wewnętrzny to wysoce zaawansowany sposób mózgu i umysłu człowieka by korelować językową wiedzę i wprawę. Nie znamy języka naprawdę, o ile nie przynależy on z naszą myślą. Kształtowanie całych słów i fraz w myśli to tylko początek. Wraz z wprawą, umysł utworzy skojarzenia na jedynie śladowych cechach języka. Myśl cicha to wielki przyjaciel językowej biegłości.
2. Przyszłość potrzebuje Teraźniejszości
Nasza przyszłość cały czas zaczyna istnieć — w naszej teraźniejszości.
