Język ewidentnie nie jest systemem. Żaden tutaj z prezydenckich cytatów nie ma błędu.
More than that, and breaking precedent once more, I do not intend to commence any sentence with these words ― “If George Washington had been alive today”, or “If Thomas Jefferson”, or “If Alexander Hamilton”, or “If Abraham Lincoln had been alive today…”
― Theodore Roosevelt
If Lincoln were alive today, he’d be turning over in his grave.
― Gerald Ford
If men were angels, no government would be necessary.
― James Madison
“If I had permitted my failures, or what seemed to me at the time a lack of success, to discourage me, I cannot see any way in which I would ever have made progress.”
― Calvin Coolidge
Wyobraziliśmy sobie ludzie czas także jako symboliczną linię. Możliwie żadna fizyczna linia nie istnieje, ale nasza dzisiaj TERAŹNIEJSZOŚĆ nie będzie nią jutro. Wszystkie PRZESZŁE dni były kiedyś TERAŹNIEJSZE.
Symboliczne linie są by mówić, jesteśmy ludzie stale “w ruchu” od przeszłości do przyszłości, podczas gdy pozostajemy w naszym teraźniejszym czasie.
Miejsce to nie to samo co czas. Miejscowość potrafi pozostać taka sama przez długi czas. Ludzkość żyje na planecie Ziemi, trzeciej od Słońca, od tysiącleci.
W całym tym czasie na Ziemi nie było nigdy nic co by się mogło zdarzyć w czasie a bez miejsca. Nic to naprawdę dziwnego, że ludzie rozwinęli relatywność językowej formy w wielu językach.
Możemy wpierw porównać przesłankę czasu rzeczywistego oraz tą w przenośni.
CZAS RZECZYWISTY
Lincoln was alive today…?
Lincoln is alive…?
Men are angels…?
I have permitted…?
PRZENOŚNIA
If Lincoln had been alive…
If Lincoln were…
If men were…
If I had permitted…
Porównajmy teraz następstwo w czasie rzeczywistym oraz figuratywne.
Sens w czasie rzeczywistym
Lincoln is not turning over…
Government is necessary.
I have made progress.
Przenośnia
Lincoln would be turning over…
No government would be…
How I would have made…
Przenośnia jest jakoś relatywna, ale nie jest jedynie paralelą względem czasu rzeczywistego. Pomyślmy, odgadnąć by nam przesłankę dla języka jak w przykładzie 92.
92. She would have made progress.
Jeżeli się zdecydujemy na zamkniętą ramę Modalną, nie musimy się zastanawiać, czy —
she has made / has not made; she had made / had not made; she does make / does not make; did make / did not make progress, or will make / will not make; will have made; or even will not have made progress.
Odgadywanie przesłanki byłoby niewygodne większość razy, takoż zamknięta rama Modalna nie wnosi nadmiernego uproszczenia: jesteśmy realistami, co do mowy i czasu.
Rama Modalna zamyka się na obiekcie myśli raczej niż jakimś konkretnym czasowym zakresie. Dlatego aż tyle kształtów językowych jak wyżej by mogło być przesłanką w czasie rzeczywistym dla ramy zamkniętej w 92,
She would have made progress.
Zważmy, wpierw ludzie rozwinęli język, a pisanie książek do gramatyki było potem. Książki które mówią o Nierzeczywistej Przeszłości, Przyszłości w Przeszłości, czy Trybie Warunkowym to źródła które tylko prezentują taki pogląd na język.
Przyszłość w Przeszłości nie jest obiektywnym zjawiskiem. Przyszła wraz z poglądem, a nawet jeśli coś jest w personalnych poglądach na język, nie znaczy to iż jest coś dla każdego.
I said I would help (“Future in the Past”, would);
I said, I will help.
Część 4 językowej podróży mówi więcej o zamykaniu ramy kognitywnej:
He said that Earth was round;
He said that Earth is round.
Rama czasu rzeczywistego zamyka się na zakresie czasu, a otwiera jedynie dla Aspektu Perfekt, gdzie odniesienie czasowe nie jest pojedyncze:
92b. Calvin Coolidge had made progress, and spoke about it.
Ażeby wybierać między obiektami myśli a zakresami czasu, nie potrzebujemy “czasu nierzeczywistego” (Unreal time). Decyzja absolutnie należy do nas:
No group and no Government can properly prescribe precisely what should constitute the body of knowledge with which true education is concerned.
— President Franklin Delano Roosevelt
Rozważmy formy relatywnie Progressive.
■10.2. Relatywny Aspekt Progressive